صورت جریان وجوه نقد

صورت جریان وجوه نقد

 

طبق استاندارد حسابداری  شماره یک ایران (نحوه ارائه صورتهای مالی )مجموعه‌ کامل‌ صورتهای‌ مالی‌ شامل‌ اجزای‌ زیر است‌ :

الف‌. صورتهای‌ مالی‌ اساسی‌ :

۱٫ ترازنامه‌،

۲ .صورت‌ سود و زیان‌،

۳ .صورت‌ سود و زیان‌ جامع‌، و

۴ .صورت‌ جریان‌ وجوه‌ نقد .

ب .یادداشتهای‌ توضیحی‌.

همانطور که مشاهده می شود صورت جریان وجوه نقد یکی از اجزای صورتهای مالی اساسی می باشد.

 

تعاریف طبق استاندارد حسابداری شماره ۲ ایران

 

 صورت جریان وجوه نقد :

پابلو فرناندز اعتقاد دارد یک اصل حسابداری و مالی وجود دارد که اگر چه نمی‌توان آن را به‌طور مطلق صحیح دانست، اما می‌توان آن را به‌عنوان دیدگاهی خوب به شمار آورد. آن اصل، این است ‌که سود خالص فقط یک عقیده، اما جریان وجوه نقد یک واقعیت است.

جریان وجوه نقد(cash flow) درواقع انتقال منابع مالی (پول نقد) به درون سازمان یا پروژه یا خروج آن اطلاق می شود. جریان وجوه نقد در صورتهای مالی تحت عنوان صورت جریان وجوه نقد منعکس می شود. جریان وجوه نقد بر خلاف صورت سود وزیان و ترازنامه که بر مبنای تعهدی تهیه می شوند، بر اساس مبنای نقدی تهیه می شود. صورت جریان وجوه نقد cash flow statement) در حسابداری مالی به یک صورت مالی که حاوی گزارش جریان نقدینگی در فعالیت‌های عملیاتی، مالی و سرمایه‌گذاری یک شرکت است، اطلاق می‌گردد. صورت‌ جریان‌ وجوه نقد باید منعکس‌ کننده‌ جریانهای‌ نقدی‌ طی‌ دوره‌ تحت‌ سرفصلهای‌ اصلی‌ زیر باشد:

ـ         فعالیتهای‌ عملیاتی‌ : فعالیتهای‌ عملیاتی‌ عبارت‌ از فعالیتهای‌ اصلی‌ مولد درآمد عملیاتی‌ واحد تجاری‌ است‌. فعالیتهای‌ مزبور متضمن‌ تولید و فروش‌ کالا و ارائـه‌ خدمات‌ است‌ و هزینه‌ها و درآمدهای‌ مرتبط‌ با آن‌ در تعیین‌ سود یا زیان‌ عملیاتی‌ درصورت‌ سود و زیان‌ منظور می‌شود.

ـ         بازده‌ سرمایه‌گذاریها و سود پرداختی‌ بابت‌ تأمین‌ مالی‌ : کلیه‌ مبالغ‌ دریافتی‌ و پرداختی‌ در رابطه‌ با سود سهام‌، درآمد سرمایه‌گذاری‌ و سود و کارمزد تأمین‌ مالی‌.

ـ         مالیات‌ بر درآمد : تنها منحصر به‌ پرداختها یا علی‌الحسابهای‌ پرداختی‌ از بابت‌ مالیات‌ بر درآمد و یا استرداد مبالغ‌ پرداختی‌ از همین‌ بابت‌ است‌ و در برگیرنده‌ جریانهای‌ نقدی‌ مربوط‌ به‌ سایر انواع‌ مالیاتها از قبیل‌ مالیاتهای‌ تکلیفی نمی‌شود.

ـ         فعالیتهای‌ سرمایه‌گذاری‌ : جریانهای‌ مرتبط‌ با تحصیل‌ و فروش‌ سرمایه‌گذاریهای‌ کوتاه‌مدت‌، سرمایه‌گذاریهای‌ بلندمدت‌ و داراییهای‌ ثابت‌ مشهود و داراییهای‌ نامشهود و نیز پرداخت‌ و وصول‌ تسهیلات‌ اعطایی‌ به‌ اشخاص‌ مستقل‌ از واحد تجاری‌ بجز کارکنان‌ می‌باشد .

ـ         فعالیتهای‌ تأمین‌ مالی‌ : جریانهای‌ نقدی‌ ناشی از فعالیتهای‌ تأمین‌ مالی‌ شامل‌ دریافتهای‌ نقدی‌ از تأمین‌ کنندگان‌ منابع‌ مالی‌ خارج‌ از واحد تجاری‌ (شامل‌ صاحبان‌ سرمایه‌) و بازپرداخت‌ اصل‌ آن‌ است‌.

 

*.این نکته حایز اهمیت است که در کشورهای اروپا و آمریکا صورت جریان وجوه نقد مشتمل بر ۳ طبقه می باشد ولی در ایران مشتمل بر ۵ طبقه است.

وجه نقد‌:

عبارت‌ است‌ از موجودی‌ نقد و سپرده‌های‌  نزد بانکها و مؤسسات‌ مالی‌ اعم از ریالی‌ و ارزی‌ (شامل‌ سپرده‌های‌ سرمایه‌گذاری‌ کوتاه‌مدت‌ بدون‌ سررسید)

 

جریـان‌ وجه نقد‌:

 عبارت‌ است‌ از افزایش‌ یـا کاهش‌ در مبلـغ‌ وجه نقد ناشی از معاملات‌ با اشخاص‌ حقیقی‌ یا حقوقی‌ مستقل‌ از شخصیت‌ حقوقی‌ واحـد تجـاری‌ و ناشی از سایـر رویدادها.

 

فعالیتهای‌ عملیاتی‌:

عبارت ‌از فعالیتهای اصلی‌ و مستمر مولد درآمد عملیاتی‌ واحد تجاری‌ است‌.

 

فعالیتهای‌ سرمایه‌گذاری‌‌:

عبارت‌ است‌ از تحصیل‌ یا واگذاری‌ سرمایه‌گذاریهای‌ کوتاه‌مدت‌ و بلندمدت‌، داراییهای‌ ثابت‌ مشهود و داراییهای‌ نامشهود و نیز پرداخت‌ و وصول‌ تسهیلات‌ اعطایی‌ به‌ اشخاص‌ مستقل‌ از واحد تجاری‌ غیر از کارکنان‌ .

 

فعالیتهای‌ تأمین‌ مالی‌:

 عبارت‌ از فعالیتهایی‌ است‌ که‌ منجر به‌ تغییرات‌ در میزان‌ و ترکیب‌ سرمایه‌ و استقراضهای‌ واحد تجاری‌ گردد.

 

معادل‌ وجه نقد :

بنابر تعریف‌ رایج‌ عبارت‌ از سرمایه‌گذاریهای‌ کوتاه‌مدت‌ سریع‌التبدیل‌ به‌ وجه نقد است‌ که‌ احتمال‌ خطر کاهش‌ در ارزش‌ آن‌ ناچیز بوده‌ و به‌ آسانی‌ و بدون‌ اطلاع‌ قبلی‌ قابل‌ تبدیل‌ به‌ مبلغ‌ معینی‌ وجه نقد باشد و موعد آن‌ در زمان‌ تحصیل‌ تا سررسید حداکثر سه‌ ماه‌ باشد منهای وامها و قرض‌الحسنه‌های‌ دریافتی‌ از بانکها و سایر اشخاص‌ که‌ ظرف‌ سه‌ ماه‌ از تاریخ‌ تحصیل‌ قابل‌ بازپرداخت‌ است‌

 

انواع صورت جریان وجوه نقد

واحدهای‌ تجاری‌ باید جریانهای‌ نقدی‌ ناشی از فعالیتهای‌ عملیاتی‌ را با بکارگیری‌ یکی‌ از روشهای‌ زیر گزارش‌ کنند:

الف ‌. روش‌ مستقیم‌ که‌ به موجب‌ آن‌ ناخالص‌ وجوه نقد دریافتی‌ و پرداختی‌ بر حسب‌ طبقات‌ عمده‌ افشا می‌شود. مزیت‌ اصلی‌ روش‌ مستقیم‌ این‌ است‌ که‌ دریافتها و پرداختهای‌ نقدی‌ عملیاتی‌ را نشان‌ می‌دهد.

ب . روش‌ غیرمستقیم‌ که‌ به موجب‌ آن‌ سود یا زیان‌ عملیاتی‌ با انجام‌ تعدیلات‌ زیر به‌ خالص‌ جریانهای‌ نقدی‌ ناشی از فعالیتهای‌ عملیاتی‌ تبدیل‌ می‌شود:

اثر معاملات و رویداد هایی که دارای ماهیت غیر نقدی است (هزینه استهلاک ، ذخیره بازخرید پایان خدمت کارکنان … ) و اثر اقلامی‌ که‌ در محاسبه‌ سود یا زیان‌ عملیاتی‌ دوره‌ جاری‌ منظور شده‌ باشد، لیکن‌ جریانهای‌ نقدی‌ مرتبط‌ با آنها در دوره‌های‌ قبل‌ حادث‌ شده‌ یا در دوره‌های‌ آینده‌ حادث‌ خواهد شد و بالعکس‌. مزیت‌ اصلی‌ روش‌ غیرمستقیم‌ این‌ است‌ که‌ تفاوت‌ بین‌ سود عملیاتی‌ و جریان‌ وجه نقد ناشی از فعالیتهای‌ عملیاتی‌ به‌ گونه‌ برجسته‌ای‌ نشان‌ داده‌ می‌شود.

 

 

روش تهیه صورت جریان وجه نقد در ایران

فعالیتهای عملیاتی:

۱٫ روش مستقیم

وجوه نقد حاصل از فروش=حسابهای دریافتنی پایان دوره – حسابهای دریافتنی  ابتدای دوره + فروش

وجوه نقد حاصل از ارایه خدمات=حسابهای دریافتنی پایان دوره – حسابهای دریافتنی ابتدای دوره + درآمد خدمات

وجوه نقد پرداختی بابت مواد اولیه=موجودی پایان دوره – موجودی ابتدای دوره + هزینه مواد اولیه

وجوه نقد پرداختی بابت حقوق و دستمزد=حقوق پرداختنی پایان دوره – حقوق پرداختنی ابتدای دوره + هزینه حقوق

(برای تمامی درآمد ها و هزینه های عملیاتی) از جمله پرداختی بابت حق امتیاز ، اجاره عملیاتی و هزینه های تجدید ساختار و هرنوع پرداختی به کارکنان از جمله وام و خسارت دریافتی از بیمه از بابت حتی اقلام سرمایه ای

۲٫ روش غیر مستقیم

(تهیه صورت تطبیق سود عملیاتی با جریان وجوه نقد حاصل از عملیات(

تعیین سود عملیاتی(صورت سود و زیان(

تعدیل هزینه های غیر نقدی

            الف) استهلاک

            ب) مزایای پایان خدمت

            ج(  . . .

            .

 تعدیل از بابت اقلام عملیاتی ترازنامه

            الف) افزایش و کاهش  در داراییهای  مرتبط با عملیات

            ب) افزایش و کاهش  در بدهیهای مرتبط با عملیات

 تعدیل از بابت درآمدها و هزینه های غیر عملیاتی

** مواردی که در هیچ سرفصل دیگری قرار نمیگیرند(حمل موردی مواد اولیه)

 

 تعدیلات سنواتی موثر بر اقلام جاری

                        بدهکار = خروج وجه نقد

                        بستانکار= ورود وجه نقد

الف) اگر نقدی باشد ، ورودی یا خروجی وجه نقد

ب) در غیر این صورت اثر آن به این وسیله خنثی میشود.

 

سایر تعدیلات:

در مواقعی که حسابهای عملیاتی با سایر سرفصلها درگیر شود

 

بازده سرمایه گذاریها و سود پرداختی بابت تأمین مالی:

سود سهام دریافتی=سود سهام دریافتنی ابتدای دوره + در آمد مربوط به سود سهام – سود سهام دریافتنی پایان دوره

 از بابت بکارگیری روش ارزش ویژه میبایست تعدیلات لازم صورت گیرد.

سود سهام پرداختی=سود سهام پرداختنی ابتدای دوره + سود سهام تصویب شده –سود سهام پرداختنی پایان دوره

بهره دریافتی=بهره دریافتنی ابتدای دوره + درآمد بهره –بهره دریافتنی پایان دوره

بهره پرداختی=بهره پرداختنی ابتدای دوره +بهره منظور شده به دارایی+ هزینه بهره – بهره پرداختنی پایان دوره

تعدیلات سنواتی موثر بر این سرفصل(دریافتنی یا پرداختنی)

 

 مالیا ت بر درآمد:

کلیه وجوه نقدی که واحد تجاری از بابت عملکرد پرداخت کرده است.

حتی از بابت سنوات قبل (تعدیلات سنواتی)

 

مالیات پردرآمد پرداختی

مالیات پردرآمد پرداختی =  ذخیره مالیات ابتدای دوره +پیش پرداخت مالیات پایان دوره+ مالیات دوره جاری   –ذخیره مالیات انتهای دوره – پیش پرداخت مالیات اول دوره+ تعدیلات سنواتی موثر – تعدیلات سنواتی غیر موثر

 

فعالیتهای سرمایه گذاری

وجوه مرتبط با داراییهای ثابت مشهود و داراییهای نامشهود

وجوه پرداختی بابت تحصیل=حسابهای پرداختنی مرتبط در  ابتدای دوره + افزایش در دارایی ثابت – حسابهای پرداختنی  مرتبط در پایان دوره

وجوه دریافتی بابت فروش=سود (- زیان)حاصل از واگذاری+ کاهش در دارایی ثابت(ارزش دفتری)  +حسابهای دریافتنی مرتبط در  ابتدای دوره – حسابهای دریافتنی مرتبط در پایان دوره

اعمال تعدیلات از بابت تعدیلات سنواتی موثر

 نکته:

اعمال تعدیلات از بابت تغییر طبقه بندی و تعدیلات جاری که بر افزایش و کاهش داراییها موثر است.

 **در صورتیکه بتوان به طور مستقیم از طریق اطلاعات مالی  دریافتها و پرداختهای مرتبط با تحصیل یا واگذاری داراییها را مشخص کرد فرمولهای فوق میتواند کنترل کننده مناسبی باشد.

 

وجوه مرتبط با سرمایه گذاریها(سهام ، سپرده بانکی یا اوراق مشارکت(

 ** دقیقاً شبیه ردیف داراییهای ثابت مشهود عمل میشود اما حتماً باید اثرات ناشی از بکارگیری روشهای سرمایه گذاری (ارزش ویژه یا ارزش بازار و …..) مد نظر قرار کیرد.

فعالیتهای تأمین مالی:

وجوه مرتبط با  افزایش و کاهش سرمایه

 ** صرفاً مبالغ نقدی ، (شامل علی الحساب افزایش سرمایه)  مد نظر قرار میگیرد.

 

فعالیتهای تأمین مالی:

دریافت تسهیلات مالی و  بازپرداخت اصل تسهیلات مالی و  حصه اصل اقساط پرداختی اجاره به شرط تملیک .

باز پرداخت اصل تسهیلات مالی=مانده اصل در  ابتدای دوره + اصل تسهیلات مالی دریافتی–مانده اصل در  پایان دوره

***تسعیر ارز از این بابت بابد تعدیل شود. یعنی منهای سود تسعیر و به اضافه زیان تسعیر ارز

 *** تسهیلات مالی دریافتی با سررسید کمتر از سه ماه  را میتوان بطور خالص و جداگانه نمایش داد.

 اعمال تعدیلات از بابت تعدیلات سنواتی موثر

 

مبادلات غیر نقدی

معاملاتی که مستلزم استفاده از وجه نقد نیست نباید در صورت جریان وجوه نقد انعکاس یابد .

این معاملات ، به استثنای معاملات مربوط به فعالیتهای عملیاتی ، در صورت با اهمیت بودن بایددر یادداشتهای توضیحی به نحو ی مناسب افشا شود.

 نمونه غیر نقدیهایی که باید در یاداشتها افشاء شوند:

تحصیل‌ داراییهای‌ ثابت‌ مشهود در قبال‌ تسهیلات‌ مالی‌     

 تحصیل‌ داراییهای‌ ثابت‌ مشهود در قبال‌ صدور سهام‌

مبادله‌ موجودی‌ مواد اولیه‌ یا موجودی‌ کالای‌ ساخته‌ شده‌ با دارایی‌ ثابت‌ مشهود

افزایش‌ سرمایه‌ از محل‌ مطالبات‌ حال شده‌ بستانکاران

 جایگزینی‌ وامهای‌ بلند مدت‌ با وامهای‌ بلند مدت‌ دیگر

تغییرات‌ در چارچوب‌ حقوق‌ صاحبان‌ سرمایه‌ که‌ مبین‌ طبقه‌بندی‌ مجدد حسابهای‌ تشکیل‌ دهنده‌ حقوق‌ صاحبان‌ سرمایه‌ است‌ از قبیل‌ افزایش‌ سرمایه‌ از محل‌ اندوخته‌ها و تخصیص‌ اندوخته‌ از محل‌ سود انباشته‌، در زمره‌ معاملات‌ غیر نقدی‌ مستلزم‌ افشا تلقی‌ نمی‌شود.

 

تسعیر ارز

هرگاه بخشی از سود یا زیان ناشی از تسعیر معاملات عملیاتی تسویه شده و یا مانده های عملیاتی تسویه نشده به موجب استانداردهای حسابداری یا قوانین آمره به سود و زیان عملیاتی دوره منظور نشده باشد.

هرگاه سود یا زیان ناشی از تسعیر معاملات غیرعملیاتی تسویه شده یا مانده های غیرعملیاتی تسویه نشده در محاسبه سود عملیاتی دوره منظور شده باشد.

 در موارد فوق  ، تعدیلات انجام شده در محاسبه جریانهای نقدی در سرفصلهای اصلی مربوط منظور می شود.

هرگاه سود یا زیان ناشی از تسعیر وجه نقد (صرفاً وجه نقد)در محاسبه سود یا زیان عملیاتی دوره منظور شده باشد.

 **مورد فوق به عنوان یکی از عوامل تطبیق بین مانده اول دوره و پایان دوره وجه نقد درصورت جریان وجوه نقد ارائه می شود.

 

مانده وجه نقد ابتدا و پایان دوره

  ** مانده وجه نقد ابتدا و پایان دوره در ذیل صورت جریان وجوه نقد درج میگردد.

 

انواع اندوخته در حسابداری

اندوخته: در لغت به معنی جمع کردن، پس انداز کردن و فراهم آوردن است.

 

اندوخته ها عبارتند از بخشی از سود واحد تجاری که بر اساس الزامات قانونی یا تصمیم مجمع عمومی صاحبان سهام و به لحاظ حمایت از منافع بستانکاران واعتبار دهندگان(سهامداران) و یا ایجاد منابع لازم برای طرح های توسعه آتی در نظر گرفته می شود و در طول دوره محدودیت قابل توزیع بین سهامداران نمی باشد.

 

حسابی است با ماهیت بستانکار، جزو گروه حقوق صاحبان سهام که در صورت وجود سود در پایان دوره مالی از حساب سود(زیان) جاری حاصل می شود.

 

نکته: باید توجه داشت که اندوخته بصورت مصوبه در هیأت مدیره تأیید و یا در اساسنامه شرکت منعکس شده باشد و در صورت بستن حسابهای موقت و مشاهده زیان این امر قابل اجرا نمی باشد.

 

انواع اندوخته ها در حسابداری

 

۱- اندوخته قانونی:( الزامات و محدودیتهای قانونی) تقویت بنیه مالی موسسه

۲- اندوخته احتیاطی سرمایه ای:( برای مصارف عمومی و احتیاطی) افزایش سرمایه

۳- اندوخته توسعه و تکمیل:( برای مقاصد خاص) به منظور پیشبرد اهداف وخط مشی موسسه وافزایش توان تولید و تشویق کار وروحیه کاری و…

۱- اندوخته قانونی: هیئت مدیره هر شرکت مکلف است هر ساله ۵ درصد(ماده۱۴۰ قانون تجارت) از سود خالص شرکت را با عنوان اندوخته قانونی برای تقویت بنیه مالی موسسه با عنوان اندوخته قانونی اختصاص دهند و ذخیره نماید. همین که اندوخته قانونی به ۱۰ درصد کل سرمایه شرکت رسید، ذخیره‌کردن آن اختیاری است.

۲- اندوخته احتیاطی سرمایه ای: اندوخته احتیاطی بعنوان پشتوانه ای جهت بازپرداخت تعهدات به اشخاص ثالث و بستانکاران درنظر گرفته میشود.

۳- اندوخته توسعه و تکمیل: اندوخته طرح وتوسعه مهمترین اندوخته اختیاری است که اگربامجوز وزارت صنایع انجام شود از پرداخت مالیات نیز معاف میباشد.

نکته: مطابق قانون مالیاتهای مستقیم ماده ۱۳۸شرکتهای صنعتی می توانند تا ۵۰% از سود ابرازی برای توسعه وایجاد واحدهای صنعتی جدید به  شرط کسب مجوز از وزارت صنایع و معادن وتصویب مجمع عمومی سالیانه اختصاص دهند واز پرداخت مالیات معاف  می باشد.

تسعیر ارز از نگاه مقامات مالیاتی و استانداردهای حسابداری

تسعیر ارز از نگاه مقامات مالیاتی و استانداردهای حسابداری

با توجه به سوالات و ابهامات مطرح شده درخصوص تسعیر ارز در ارتباط با مودیانی که دارای معاملات ارزی یا دارایی و بدهی پولی ارزی می باشند و به منظور وحدت رویه در رسیدگی های مالیاتی، مقرر می دارد موارد به شرح زیر ملحوظ نظر قرارگیرد:

کلیات

بطورکلی تسعیر ارز در دو مقطع زمانی صورت می پذیرد:

۱- تاریخ انجام معامله: بهای معاملات ارزی اعم از اقلام پولی و غیر پولی براساس نرخ ارز در تاریخ معامله تسعیر و در حسابها ثبت می شود.

۲- تاریخ ترازنامه : صرفاً اقلام پولی ارزی باید به نرخ ارز در تاریخ ترازنامه تسعیر شود.

چنانچه نرخ ارز اقلام پولی در فاصله تاریخ انجام معامله تا تاریخ تسویه معامله و یا تا پایان دوره مالی متفاوت باشد، در این صورت تفاوت نرخ ارز در تاریخ تسویه و یا در تاریخ ترازنامه

حسب مورد ، با نرخ قبلی اعمال شده در حسابها، به عنوان سود (زیان) تسعیر ارز شناسایی می شود.

 

اقلام پولی در واقع اقلامی هستند که قرار است به مبلغ ثابت یا قابل تعیینی از وجه نقد دریافت یا پرداخت شوند. ویژگی اصلی اقلام پولی، حق دریافت یا تعهد پرداخت مبلغ ثابت یا قابل تعیینی از وجه نقد می باشد .

 

نمونه ای از اقلام پولی ، در ترازنامه نمونه سازمان امور مالیاتی کشورکه به همراه اظهارنامه اشخاص حقوقی و یا اشخاص حقیقی موضوع بند ( الف) ماده ۹۵ قانون مالیاتهای مستقیم در اختیار مودیان محترم مالیاتی قرار گرفته است و یا در صورتهای مالی اساسی(ترازنامه) مطابق استاندارد شماره (۱) حسابداری ایران عنوان شده اند، عبارتند از:

– موجودی نقد و بانک

– حسابها و اسناد دریافتنی و پرداختنی تجاری

– سایر حسابها و اسناد دریافتنی و پرداختنی تجاری

– تسهیلات مالی دریافتی/ پرداختی

– سود سهام پرداختنی( صرفاً اشخاص حقوقی)

– پیش دریافتها ( صرفاً پیش دریافت بابت فروش کالاهایی که قیمت آن در زمان تحویل مشخص می شود)

– جاری شرکا و سهامداران

لازم به توضیح است، اشاره به موارد فوق به صورت نمونه بوده و ممکن است اقلام پولی دیگری و تحت عناوین دیگر درصورتهای مالی مودی محترم وجود داشته باشد.

در مقابل اقلام غیر پولی اقلامی هستند که ویژگی اصلی آنها، نبود حق دریافت یا تعهد پرداخت مبلغ ثابت یا قابل تعیینی از وجه نقد می باشد. پیش پرداخت خرید کالا و خدمات به قیمت ثابت (مانند پیش پرداخت اجاره)، سرقفلی، داراییهای نامشهود، موجودیهای مواد وکالا، داراییهای ثابت مشهود و بدهیهایی که از طریق تحویل دارایی غیر پولی تسویه می شود، نمونه هایی از اقلام غیر پولی است.

مطابق بند ۲۹ استاندارد حسابداری شماره ۱۶ ،تفاوتهای تسعیر بدهیهای ارزی مربوط به داراییهای واجد شرایط، به شرط رعایت معیارهای مربوط به احتساب مخارج مالی در بهای تمام شده داراییها طبق استاندارد حسابداری شماره ۱۳ با عنوان ”مخارج تأمین مالی“، باید به بهای تمام شده آن دارایی منظور شود.همچنین تفاوتهای تسعیر بدهیهای ارزی مربوط به تحصیل و ساخت داراییها، ناشی از کاهش شدید ارزش ریال، در صورت احراز تمام شرایط زیر، تا سقف مبلغ قابل بازیافت، به بهای تمام شده دارایی مربوط اضافه می‌شود:

الف.کاهش ارزش ریال نسبت به تاریخ شروع کاهش ارزش، حداقل ۲۰ درصد باشد.

ب .در مقابل بدهی حفاظی وجود نداشته باشد.

در ضمن در صورت برگشت شدید کاهش ارزش ریال (حداقل ۲۰ درصد)، سود ناشی از تسعیر بدهیهای مزبور تا سقف زیانهای تسعیری که قبلاً به بهای تمام شده دارایی منظور شده است متناسب با عمر مفید باقیمانده از بهای تمام شده دارایی کسر می‌شود.

اتخاذ یک روش یکنواخت:

منظور از روش یکنواخت حفظ ویژگی کیفی اطلاعات مالی و مقایسه پذیری آن از طریق همسانی در اندازه گیری و نمایش اثرات معاملات و رویدادهای مالی می باشد.در واقع اقدام به شناسایی یا عدم شناسایی سود(زیان) تسعیر ارز بطور کلی بیانگر رعایت یا عدم رعایت استانداردهای حسابداری بوده و لزوماً به معنای نفی روش های یکنواخت نمی باشد.

بدیهی است چنانچه مودی در سنوات گذشته نسبت به شناسایی سود(زیان) تسعیر ارز اقدام ننموده باشد و در سال مورد رسیدگی برای اولین بار اقدام به شناسایی زیان تسعیر ارز بر اساس استانداردها و اصول متداول حسابداری نموده باشد، هزینه مذکور در اجرای بند ۲۴ ماده ۱۴۸ قانون مالیاتهای مستقیم قابل قبول خواهد بود.

همچنین چنانچه سود تسعیر ارز با توجه به نوع ارز یا نرخهای اعلام شده توسط مراجع مربوط کمتر از واقع ثبت شده باشد باستناد بند ۲ و تبصره ۲ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم گروه حسابداران برتر  قابل اضافه نمودن به درآمد مشمول مالیات بوده و لزومی به ارسال به هیات موضوع بند ۳ ماده مذکور ندارد. ضمناً عدم شناسایی زیان تسعیر ارز نیز از موارد قابل ارجاع به هیات مذکورنمی باشد.

در این دستورالعمل ارز توافقی نزد صرافی مجاز ( آزاد) برای  ارز توافقی نامیده مى شود.

 

انواع ضمانتنامه بانکی و مراحل صدور آن

انواع ضمانتنامه بانکی و مراحل صدور آن

تعریف ضمانتنامه بانکی:

ضمانتنامه قرارداد یا سندی است که به موجب آن صادر کننده ( ضامن ) حسب درخواست متقاضی ( مضمون عنه ) تعهد می کند بدون هیچگونه قید و شرط عندالمطالبه یا در سررسید معین مبلغ معینی وجه نقد از بابت موضوع خاصی که مربوط به مضمون عنه است به ذینفع ) مضمون له ) یا به حواله کرد او پرداخت نماید. ( منظور از موضوع خاص در تعریف فوق ضمانتنامه است(. 

  1.     انواع  ضمانتنامه بانکی :
  • ضمانتنامه شرکت در مناقصه و مزایده:

سازمانها و دستگاههای دولتی و عمومی در مناقصه و مزایده های منتشره، به منظور جلوگیری از انصراف برنده مناقصه یا مزایده از امضای قرارداد، از شرکت کنندگان درخواست ارائه ضمانتنامه فوق به همراه پیشنهادات را می نماید.

  •  ضمانتنامه حسن انجام تعهد :

این ضمانتنامه، اجرای صحیح مفاد قرارداد توسط پیمانکار را در مقابل کارفرما تضمین می نماید.

  •  ضمانتنامه پیش پرداخت :

به منظور ضمانت وجوهی که پس از امضاء قرارداد در اجرای پروژه طبق ضوابط مشخص از طرف کارفرما به پیمانکار پرداخت می گردد، این ضمانتنامه اخذ می شود.

  • ضمانتنامه استرداد کسور وجه الضمان :

ضمانتنامه ای است که به موجب آن وجوه مکسوره از صورت وضعیت پیمانکاران جهت حسن انجام کار، با اخذ ضمانتنامه بانکی در اختیار پیمانکار قرار می گیرد.

  •  ضمانتنامه های مشروط :

در مواقعیکه اخذ سپرده نقدی توسط بانک به عنوان وثیقه از پیمانکاران و متقاضیان جهت صدور ضمانتنامه موکول به پیش پرداخت کارفرما به پیمانکار می شود، این ضمانتنامه صادر می گردد.

  •  ضمانتنامه تعهد پرداخت :

عموماً برای تضمین تقسیط بدهی های مالیاتی، بیمه ای، عوارض دولت و یا بدهی های مورد اختلاف اشخاص در محاکمه قضایی این ضمانتنامه صادر می شود.

  •  ضمانتنامه های گمرکی

 ضمانتنامه پرداخت عوارض گمرکی :

به منظور ترخیص کالا قبل از پرداخت سود و عوارض گمرکی و تعویق واریز بدهی گمرکی این ضمانتنامه از جانب گمرک درخواست می شود.

 ضمانتنامه ترخیص کالا :

برای ورود موقت کالا و یا ماشین آلات به کشور ( جهت نمایشگاههای تجاری و غیره ) با تودیع ۳-۳-۷-۱- ضمانتنامه ای معتبر معادل مبلغ سود بازرگانی و عوارض گمرکی، کالای مزبور بدون پرداخت وجهی برای مدت مورد قبولی وارد کشور می شود.

 ضمانتنامه ترانزیت کالا :

به منظور ترانزیت کالا از مرز گمرکی، متناسب با سود و عوارض گمرکی صادر می شود.

ضمانتنامه پاساوان کالا :

به لحاظ عدم امکان نگهداری کالا در گمرک ( به دلیل فاسد شدن کالا و یا سایر مشکلات ) متناسب با سود وعوارض گمرکی جهت ترخیص کالا  اینگونه ضمانتنامه صادر می شود.

  • ضمانتنامه شخص ثالث :

در مواردی که متقاضی ضامن شخص دیگری می شود، این ضمانتنامه صادر می گردد.

  1. انواع وثایق قابل قبول برای صدور ضمانت نامه :

در قبال وجه نقد: اموال غیر منقول ( ۱۰ درصد نقد (

در قبال سفته: تضمین حساب پس انداز بانک قرض الحسنه مهر ایران

اوراق مشارکت منتشره بر اساس مجوز بانک مرکزی ( ۱۰ درصد نقد)

تضمین بانکها یا موسسات اعتباری داخلی یا معتبر خارجی

صدرو ضمانتنامه در قبال اوراق قرضه و سهام شرکتهایی که در بورس پذیرفته شده باشند.

  1.  مراحل صدور ضمانتنامه بانکی

 مراجعه مشتریان بانکها و ارائه درخواست صدور ضمانتنامه به بانک عامل :

 مشتری ( اعم از شخصیت حقیقی یا حقوقی ) با مراجعه به یکی از بانکهای کشور درخواست صدور ضمانتنامه می نماید. بانک با تشخیص صحیح موضوع ضمانتنامه و درخواست مشتری منطبق با ضوابط و مقررات، فرم تقاضای صدور ضمانتنامه را جهت تکمیل و امضاء به مشتری ارائه نماید.

 مدارک لازم جهت تشکیل پرونده جهت ضمانتنامه بانکی

  1. پرسشنامه اعتباری : شامل اطلاعاتی در خصوص فعالیت تجاری متقاضی، دارائی ها، بدهی ها ، بانکهای طرف مراوده او و همچنین سوابق اعتباری ایشان نزد سایر موسسات مالی و اعتباری که صرفاً توسط ضمانتخواه ( مضمون عنه ) تکمیل و امضاء خواهد شد.
  2. فرم مشخصات شناسایی مشتریانی که توسط ضمانتخواه ( مضمون عنه ) تکمیل و امضاء خواهد شد.
  3. تصویر شناسنامه و کارت ملی ضمانتخواه و تطبیق آنها با اصل کارت و شناسنامه.
  4. تصویر جواز فعالیت تجاری ، مدارک مالکیت یا قرارداد مرتبط به محل فعالیت تجاری ضمانتخواه. ( مضمون عنه)
  5. در خصوص اشخاص حقوقی مدارک مورد نیاز شامل ( اصل روزنامه رسمی، آگهی تاسیس و آخرین تغییرات ثبتی شرکت ، شرکت نامه ، اساسنامه ، مشخصات هیات مدیره و مدیریت عامل شرکت ( همراه با کپی شناسنامه آنها(.
  6. در مورد اشخاص حقوقی حداقل صورتهای مالی دو دوره فعالیت یا تراز نامه آخرین حسابهای شرکت مورد لزوم می باشد . ( این صورت ها می بایست به تایید و امضاء مسئولین مجاز شرکت برسد (
  7. اخذ استعلامهای مورد نیاز از مراجع ذیصلاح.
  8. ارائه وثایق مورد نیاز حسب مقررات و بررسی ارزیابی  و اتخاذ تصمیم توسط بانک.

 

کسرواضافه انبار

کسرواضافه انبار

زمانی که انبارها مورد شمارش قرار می گیرند عملاً اختلافاتی بین مقدار واقعی موجودی انبار و مقدار موجودی طبق اسناد و مدارک از جمله کارت انبار وجود دارد که هرگاه موجودی واقعی بیش از مانده کارت مواد باشد اصطلاحاً اضافات انبار و هرگاه موجودی واقعی کمتر از مانده کارت انبار باشد کسری انبار گفته خواهد شد.

کسرواضافه انبار می تواند ناشی از عوامل زیر باشد.

۱- اشتباه در ثبت مقدار مواد صادره یا وارده در کارت انبار

۲- اشتباه در ثبت قبضها و حواله های انبار درکارت حساب انبار توسط دایره حسابداری

۳- عدم ثبت برخی از حواله های انبار بنا به دلایلی چون نرسیدن یا دیررسیدن آنها

۴- تقسیم و شکست قطعات بزرگ به تکه های کوچکتر

۵- تبخیر و از بین رفتن موجودی و ضایعات

۶- جذب آب و رطوبت توسط مواد که ممکن است باعث افزایش وزن برخی از مواد گردد.

۷- سوء استفاده های افراد و سرقت

۸- اشتباهات

نحوه ثبت کسری و اضافات انبار:

در صورت وجود کسری انبار، ‌معادل مبلغ کسری، ‌حساب کسری و اضافات انبار، ‌بدهکار و حساب کنترل مواد، بستانکار می گردد.

حسابکسرواضافه انبار ***

                                      حساب کنترل مواد ***

درصورت وجود اضافی انبار معادل مبلغ اضافات، حساب کنترل مواد بدهکار و حساب کسری و اضافات انبار بستانکار می گردد.

حساب کنترل مواد***

                          حسابکسرواضافه انبار ***

برای بستن حساب کسری و اضافات انبار روشهای متعددی وجود دارد. یکی از این روشها بستن حساب فوق الذکر به خلاصه حساب سود و زیان می باشد.

اگر حساب کسری و اضافات انبار دارای مانده بدهکار باشد، ‌برای بستن آن، حساب خلاصه سود و زیان،‌ بدهکار و حساب کسری و اضافات انبار ، بستانکار می گردد.

حساب خلاصه سود و زیان ***

                               حساب کسرواضافه انبار***

اگر حساب کسری و اضافات انبار دارای مانده بستانکار باشد، برای بستن آن، حساب کسری و اضافات انبار بدهکار و حساب خلاصه سود و زیان بستانکار می گردد.

حساب کسرواضافه انبار***

                                       حساب خلاصه سود و زیان ***

۷ نکته مالیاتی مربوط به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم

۷ نکته مالیاتی مربوط به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم

 

۱- در صورتی که ایرادات دفاتر ، منطبق با موضوع ماده ۲۰ آیین نامه نحوه تحریر و تنظیم و نگهداری دفاتر ، به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ اعلام گردد، اعلام اداره امور مالیاتی باید تحت عنوان رد دفاتر باشد و هیأت مذکور نیز به علت عدم رعایت موازین قانونی ( ماده ۲۰ آیین نامه ) رأی به مردودی دفاتر خواهد داد.
 

۲- در صورتی که ایرادات موضوع ماده ۲۰ آیین نامه در دفاتر مشاهده نگردیده اما مؤدی مقررات مربوط به دستورالعمل صادره از طرف وزارت امور اقتصادی و دارائی ، در خصوص رعایت مقررات ( کد اقتصادی ) و یا استفاده از فاکتور نمونه را رعایت ننموده و یا کد جعلی و یا کد دیگران استفاده نموده و یا ضمائم ( صورت گردش انواع مواد اولیه مصرفی در تولید ، صورت قیمت واحد انواع کالاهای تولید به تفکیک ، صورت گردش انواع کالاهای خریداری یا تولید شده به تفکیک ) همراه اظهار نامه ، ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیم حوزه مالیاتی ننموده و یا ظرف یک ماه مقرر ، به هیأت سه نفری تسلیم نکرده باشد  در این حالت دفاتر ، ایراد قانونی نداشته و رد نمی شود و بلکه دفاتر مؤدی برای محاسبه در آمد مشمول مالیات قابل رسیدگی نیست و هیئت بند ۳ ماده ۹۷ نیز تحت همین عنوان می بایستی اظهار نظر نماید .
 

۳- در اجرای بند ۳ ماده ۹۷ ، زمان دو ماه به مهلت رسیدگی اضافه خواهد شد که مأموران تشخیص مالیات حداکثر تا موعد مقرر ( ۴ ماه پس از پایان سال مالی ) موارد رد یا غیر قابل رسیدگی بودن دفاتر را به هیأت سه نفری اعلام (ابلاغ ) نمایند. در غیر این صورت پس از مهلت مقرر ، مالیات مشمول مرور زمان خواهد شد .
 

۴ – در اجرای تبصره ۲ ماده ۹۷ قانون مالیات های مستقیم ، در موارد تشخیص علی الرأس ، هر گاه طبق اسناد و مدارک ابرازی یا به دست آمده ، امکان تعیین در آمد واقعی مؤدی وجود داشته باشد ( به نفع یا به ضرر مؤدی ) اداره امور مالیاتی مکلف است در آمد مشمول مالیات را براساس رسیدگی به اسناد و مدارک مزبور یا دفاتر حسب مورد تعیین نماید.
به طور مثال در صورتی که سود ابرازی مؤدی در اظهار نامه ، بیشتر از میزان در آمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس ( در دفاتر ) باشد ، مطابق تبصره مذکور ، سود ویژه ابرازی ( واقعی ) به جای در آمد مشمول مالیات ملاک مأخذ محاسبه مالیات خواهد بود.

 

۵ – باید توجه شود که مسائل جزئی و پیش پا افتاده به هیأت سه نفری اعلام نگردد. اعلام موارد جزئی و بی اهمیت جز بدبینی مؤدیان و اتلاف وقت و صرف هزینه ، فایده دیگری ندارد.
 

۶ – برای تعیین در آمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس ، لازم است دو عامل ، قرینه مالیاتی و ضریب مالیاتی در یکدیگر ضرب شود :
در آمد مشمول مالیات از طیق علی الرأس = قرینه مالیاتی * ضریب مالیاتی

 

۷ – تعیین قرینه مالیاتی برای محاسبه در آمد مشمول مالیات . اداره امور مالیاتی باید از طریق تحقیق و بررسی و به دست آوردن اطلاعات و مدارک کافی و در صورت لزوم از طریق اجرای ماده ۱۸۱ قانون مالیات ها ، در نهایت فروش و یا در آمد مؤدی را که متناسب با وضعیت و موقیت شغلی و حجم عملیات مؤدی باشد تعیین نماید. مطابق ماده ۲۳۷ قانون مالیات های مستقیم ، برگ تشخیص مالیات باید بر اساس مأخذ صحیح و متکی به دلایل و اطلاعات کافی و به نحوی تنظیم گردد که کلیه فعالیت های مربوط و در آمد های حاصل از آن به طور صریح در آن قید و برای مؤدی روشن باشد . بدیهی است در صورتی که درآمد مشمول مالیات تشخیص شده توسط واحد مالیاتی ، متکی به اسناد و مدارک و اطلاعات کافی و به طور منطقی و قانونی تعیین شده باشد ، مؤدی مالیاتی چاره ای جز تمکین نخواهد داشت . در غیر این صورت پروند سالها در مراجع مالیاتی لاینحل باقی مانده ، موجب اتلاف وقت و صرف هزینه برای مؤدی و وزارت امور اقتصادی می گردد.

هزینه های اعتبارات اسنادی LC

هزینه های اعتبارات اسنادی LC

۱- هزینه گشایش اعتبار در بانک گشاینده:

الف. مبلغ پیش پرداخت اعتبار اسنادی:

بانک گشایش کننده اعتبار در زمان گشایش با توجه به اعتبار خریدار (وارد کننده) قسمتی از مبلغ واردات (حدود ۱۱% ) ارزش پروفورما را از درخواست کننده دریافت می کند و مابقی را در زمان واریز اسناد و ظهر نویسی اسناد دریافت می کند.

ب. هزینه کارمزد گشایش اعتبار:

یک هزارم * نرخ ارز * ارزش پروفورما = کارمزد گشایش اعتبار

ت. هزینه کارمزد فروش ارز:

نیم هزارم *نرخ ارز * ارزش پروفورما = کارمزد فروش ارز

۲- هزینه های بانکی در ظهر نویسی اسناد:

الف. کارمزد فروش ارز در زمان ظهر نویسی
ب. کارمزد ظهر نویسی اسناد

نیم هزارم *نرخ ارز * تتمه مبلغ اعتبار (۹۰% باقیمانده) = کارمزد ظهر نویسی اسناد

ت. هزینه ارسال SWIFT معادل ۱۰۰/۰۰۰ ریال
ث. هزینه تمبر مالیالتی ۲۰/۰۰۰ ریال

۳- کارمزد ثبت سفارش

کارمزد ثبت سفارش = کارمزد ثبت سفارش نیم در هزار ارزش CFR کالاست به نرخ ارز مرجع وارداتی

نیم هزارم * نرخ ارز * CFR ارزش کالا

۴- حق بیمه باربری با توجه به ارزش کالا در پروفورما از فرمول زیر بدست می آید:

نکته: CFR = قیمت کالا در مقصد و FOB= قیمت کالا در مبدا حمل می باشد.

Insurance Rate
نرخ بیمه ی کالاست که با توجه به نوع بیمه بدست می آید.

I=(CFR +10% CFR ) * Insurance Rate
I=(FOB +20% FOB ) * Insurance Rate

۵- هزینه بازرسی

هزینه ی بازرسی معمولا بر مبنای خدمات ارایه شده تعیین می گردد. اگر این هزینه بر طبق کل ارزش کالا برآورد شود به طور کلی کمتر از نیم درصد کل ارزش محاسبه می شود، اما اگر بازرسی شامل فرایندهای پیچیده باشد هزینه با توافق دو طرف تعیین می گردد.

۶- هزینه های گمرکی

تعریف: وجوهی است که گمرک در ازای خدماتی که به صاحبان کالا ارائه می کند از صاحبان کالا اخذ می نماید.

الف. هزینه حقوق ورودی

تعریف: مجموع حقوق گمرکی به اضافه ی سود بازرگانی را می گویند.

حقوق گمرکی: به موجب قانون حق گمرکی کلیه ی کالاها ۴% ارزش ورودی آنهاست.

سود بازرگانی: وجوهی که گمرک از واردات کالا بنا بر تصویب دولت اخذ می کند. نرخ سود بازرگانی متغیر است و بستگی به نوع کالا و
سیاست دولت دارد و از جدول بدست می آید.

نحوه ی محاسبه ی ارزش کاال در گمرگ (Customs Value ):
ارزش خرید کالا در گمرک عبارتست از جمع مبلغ فاکتور (Invoice ) و
حق بیمه پرداختی (Insurance ) و کرایه حمل و باربندی (Freight ) و سایر هزینه ها از جمله هزینه ثبت سفارش و گشایش اعتبار D

CV = CIF + ( نیم هزارم) *CFR
یا بعبارت دیگر
CV = (C+I+F ) + D

حقوق ورودی نیز از فرمول زیر بدست می آید:
ID = (R%) * CV

مالیات حق الوکاله در سیستم حسابداری وکلا چگونه محاسبه می شود؟

مالیات حق الوکاله در سیستم حسابداری وکلا چگونه محاسبه می شود؟

مالیات حق الوکاله
همانطور که مستحضرید که مطابق ماده یک قانون مالیات های مستقیم اشخاص ایرانی مقیم ایران نسبت به کلیه درآمد های تحصیل شده مشمول پرداخت مالیات می باشند . از جمله این اشخاص وکلا بوده که به عنوان صاحبان مشاغل موضوع بند(ب)مواد ۹۵ و ۹۶ قانون مذکور از آنان نام برده شده است ومکلف به تسلیم اظهار نامه مالیاتی می باشند . وکلایی که اظهار نامه خود را طبق مقررات ودر مهلت مقررقانونی(تا پایان تیر ماه هرسال) تسلیم کنند تا میزان معافیت سالیانه موضوع ماده( ۱۰۱)قانون از پرداخت مالیات معاف ونسبت به مازاد آن طبق نرخ های مندرج در ماده (۱۳۱)مشمول مالیات خواهند شد.
ماده ۱۰۳ قانون مالیات‌هاى مستقیم اشعار مى‌دارد:
وکلاء دادگستری و کسانی که در محاکم اختصاصی وکالت می کنند مکلف هستند در وکالتنامه های خود رقم حق الوکاله ها را قید نمایند و معادل ۵ درصد آن بابت علی الحساب مالیاتی روی وکالتنامه تمبر الصاق و ابطال نمایند که در هر حال مبلغ تمبر حسب مورد نباید کمتر از میزان مقرر در زیر باشد .
ـ در دعاوى و امورى که خواسته آنها مالى است ۵ درصد حق‌الوکاله مقرر در تعرفه براى هر مرحله.

ـ در مواردى‌که موضوع وکالت مالى نباشد یا تعیین بهاء خواسته قانوناً لازم نیست و همچنین در دعاوى کیفرى که تعیین حق‌الوکاله به‌نظر دادگاه است ۵ درصد حداقل حق‌الوکاله مقرر در آئین‌نامه حق‌الوکاله براى هر مرحله

ـ در دعاوى کیفرى نسبت به مورد ادعاى خصوصى که مالى باشد برطبق مفاد حکم بند الف فوق

ـ در مورد دعاوى و اختلافات مالى که در مراجع اختصاصى غیرقضائى رسیدگى و حل و فصل مى‌شود و براى حق‌الوکاله آنها تعرفه خاصى مقرر نشده است از قبیل اختلافات مالیاتى و عوارض توسعه معابر شهردارى و نظایر آنها میزان حق‌الوکاله صرفاً از لحاظ مالیاتى به‌شرح زیر:

ـ تا ده میلیون ریال مابه‌الاختلاف ۵ درصد
ـ تا سی میلیون ریال مابه‌الاختلاف ۴ درصد نسبت به مازاد ده میلیون ریال
ـ از سی میلیون ریال مابه‌الاختلاف به بالا سه درصد نسبت به مازاد سی میلیون ریال منظور مى‌شود و معادل ۵ درصد آن تمبر باطل خواهد شد. در صورتى‌که پس از ابطال تمبر تعقیب دعوى به وکیل دیگرى واگذار شود وکیل جدید مکلف به ابطال تمبر روى وکالتنامه مربوطه نخواهد بود.
تبصره ۲ ماده ۱۰۳ (ق.م.م) بیان مى‌دارد:

وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتى و شرکت‌هاى دولتى و شهردارى‌ها و مؤسسات وابسته به دولت و شهردارى‌ها مکلف هستند از وجوهى که بابت حق‌الوکاله به وکلاء پرداخت مى‌کنند ۵ درصد آن را کسر و بابت على‌الحساب مالیاتى وکیل ظرف مدت ده روز به حوزه مالیاتى محل پرداخت نمایند و نیازى به ابطال تمبر روى وکالتنامه نمى‌باشد.

اعتراض به مالیات و مراجع رسیدگی به اختلاف مالیاتی

اعتراض به مالیات و مراجع رسیدگی به اختلاف مالیاتی :

۱- مؤدی ظرف سی روز پس از ابلاغ برگ تشخیص می‌تواند به مندرجات برگ تشخیص اعتراض نماید. در ابتدا جهت تسریع نمودن رسیدگی، اعتراض به صورت اداری مورد بررسی قرار می‌گیرد.

اگر اداره مالیاتی مربوطه اسناد و مدارک را موثر در تعدیل درآمد تشخیص دهد آن را تعدیل می‌نماید.(ماده ۲۳۸ ق.م.م)
لذا در صورتی که موجبات رضایت مؤدی فراهم گردد ظهر برگ تشخیص به امضای مؤدی و مسئول مربوطه می رسد که اختلاف موجود بین مؤدی و دستگاه مالیاتی حل و فصل گردیده و پرونده مختومه می‌شود و مؤدی موظف به پرداخت مالیات متعلق خواهد بود. در غیر این صورت، پرونده جهت رسیدگی به هیئت حل اختلاف مالیاتی ارجاع می‌گردد

۲- هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی:

هر هیئت حل اختلاف مالیاتی از سه نفر تشکیل خواهد شد.

رای هیات با اکثریت آرائ قطعی و لازم الاجرا است. مگر اینکه مودی ظرف ۲۰ (بیست) روز از تاریخ ابلاغ رای به وی، بطور کتبی اعتراض نماید که در این صورت پرونده جهت رسیدگی به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ارسال خواهد شد

۳- هیئت حل اختلاف تجدید نظر:

رسیدگی در هیئت‌ها اصولا به صورت حضوری است و مؤدی یا نماینده وی و نیز نماینده اداره امور مالیاتی می‌توانند در جلسه رسیدگی حاضر شوند. وقت جلسه بایستی به آنان ابلاغ گردد و تاریخ ابلاغ و روز جلسه نباید کمتر از ده روز باشد. لیکن عدم حضور آنان مانع از رسیدگی هیئت نخواهد بود

رای هیات تجدید نظر قطعی و لازم الاجراست، در این حالت حوزه مالیاتی می‌تواند بلافاصله پس از دریافت رای نسبت به صدور برگ قطعی اقدام نماید.

۴- شورای عالی مالیاتی:

مودی یا اداره امور مالیاتی می توانند ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، به استناد عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه یا نقص رسیدگی، با اعلام دلایل کافی به شورای عالی مالیاتی شکایت و نقص رای و تجدید رسیدگی را درخواست کنند. (به شرط تامین وثیقه کافی نسبت به مبلغ مالیات)

۵- هیئت موضوع ماده ۲۵۱ مکرر ق.م.م:

در مورد مالیات‌های قطعی که در مرجع دیگری قابل طرح نباشد و به ادعای غیر عادلانه بودن مالیات مستندا به مدارک و دلایل کافی از طرف مؤدی شکایت و تقاضای تجدید رسیدگی شود وزیر امور اقتصادی و دارایی می تواند پرونده امر را به هیأتی مرکب از سه نفر به انتخاب خود جهت رسیدگی ارجاع نماید. رأی هیأت به اکثریت آرا قطعی و لازم الاجرا می‌باشد.

۶- دیوان عدالت اداری:

دیوان صلاحیت رسیدگی به اعتراضات و شکایات از آرا و تصمیمات کمیسیون‌های حل اختلاف یا شورای عالی مالیاتی یا کمیسیون مقرر در ماده ۲۵۱ مکرر را دارد.