۷ نکته مالیاتی مربوط به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم

۷ نکته مالیاتی مربوط به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ قانون مالیاتهای مستقیم

 

۱- در صورتی که ایرادات دفاتر ، منطبق با موضوع ماده ۲۰ آیین نامه نحوه تحریر و تنظیم و نگهداری دفاتر ، به هیئت بند ۳ ماده ۹۷ اعلام گردد، اعلام اداره امور مالیاتی باید تحت عنوان رد دفاتر باشد و هیأت مذکور نیز به علت عدم رعایت موازین قانونی ( ماده ۲۰ آیین نامه ) رأی به مردودی دفاتر خواهد داد.
 

۲- در صورتی که ایرادات موضوع ماده ۲۰ آیین نامه در دفاتر مشاهده نگردیده اما مؤدی مقررات مربوط به دستورالعمل صادره از طرف وزارت امور اقتصادی و دارائی ، در خصوص رعایت مقررات ( کد اقتصادی ) و یا استفاده از فاکتور نمونه را رعایت ننموده و یا کد جعلی و یا کد دیگران استفاده نموده و یا ضمائم ( صورت گردش انواع مواد اولیه مصرفی در تولید ، صورت قیمت واحد انواع کالاهای تولید به تفکیک ، صورت گردش انواع کالاهای خریداری یا تولید شده به تفکیک ) همراه اظهار نامه ، ترازنامه و حساب سود و زیان تسلیم حوزه مالیاتی ننموده و یا ظرف یک ماه مقرر ، به هیأت سه نفری تسلیم نکرده باشد  در این حالت دفاتر ، ایراد قانونی نداشته و رد نمی شود و بلکه دفاتر مؤدی برای محاسبه در آمد مشمول مالیات قابل رسیدگی نیست و هیئت بند ۳ ماده ۹۷ نیز تحت همین عنوان می بایستی اظهار نظر نماید .
 

۳- در اجرای بند ۳ ماده ۹۷ ، زمان دو ماه به مهلت رسیدگی اضافه خواهد شد که مأموران تشخیص مالیات حداکثر تا موعد مقرر ( ۴ ماه پس از پایان سال مالی ) موارد رد یا غیر قابل رسیدگی بودن دفاتر را به هیأت سه نفری اعلام (ابلاغ ) نمایند. در غیر این صورت پس از مهلت مقرر ، مالیات مشمول مرور زمان خواهد شد .
 

۴ – در اجرای تبصره ۲ ماده ۹۷ قانون مالیات های مستقیم ، در موارد تشخیص علی الرأس ، هر گاه طبق اسناد و مدارک ابرازی یا به دست آمده ، امکان تعیین در آمد واقعی مؤدی وجود داشته باشد ( به نفع یا به ضرر مؤدی ) اداره امور مالیاتی مکلف است در آمد مشمول مالیات را براساس رسیدگی به اسناد و مدارک مزبور یا دفاتر حسب مورد تعیین نماید.
به طور مثال در صورتی که سود ابرازی مؤدی در اظهار نامه ، بیشتر از میزان در آمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس ( در دفاتر ) باشد ، مطابق تبصره مذکور ، سود ویژه ابرازی ( واقعی ) به جای در آمد مشمول مالیات ملاک مأخذ محاسبه مالیات خواهد بود.

 

۵ – باید توجه شود که مسائل جزئی و پیش پا افتاده به هیأت سه نفری اعلام نگردد. اعلام موارد جزئی و بی اهمیت جز بدبینی مؤدیان و اتلاف وقت و صرف هزینه ، فایده دیگری ندارد.
 

۶ – برای تعیین در آمد مشمول مالیات از طریق علی الرأس ، لازم است دو عامل ، قرینه مالیاتی و ضریب مالیاتی در یکدیگر ضرب شود :
در آمد مشمول مالیات از طیق علی الرأس = قرینه مالیاتی * ضریب مالیاتی

 

۷ – تعیین قرینه مالیاتی برای محاسبه در آمد مشمول مالیات . اداره امور مالیاتی باید از طریق تحقیق و بررسی و به دست آوردن اطلاعات و مدارک کافی و در صورت لزوم از طریق اجرای ماده ۱۸۱ قانون مالیات ها ، در نهایت فروش و یا در آمد مؤدی را که متناسب با وضعیت و موقیت شغلی و حجم عملیات مؤدی باشد تعیین نماید. مطابق ماده ۲۳۷ قانون مالیات های مستقیم ، برگ تشخیص مالیات باید بر اساس مأخذ صحیح و متکی به دلایل و اطلاعات کافی و به نحوی تنظیم گردد که کلیه فعالیت های مربوط و در آمد های حاصل از آن به طور صریح در آن قید و برای مؤدی روشن باشد . بدیهی است در صورتی که درآمد مشمول مالیات تشخیص شده توسط واحد مالیاتی ، متکی به اسناد و مدارک و اطلاعات کافی و به طور منطقی و قانونی تعیین شده باشد ، مؤدی مالیاتی چاره ای جز تمکین نخواهد داشت . در غیر این صورت پروند سالها در مراجع مالیاتی لاینحل باقی مانده ، موجب اتلاف وقت و صرف هزینه برای مؤدی و وزارت امور اقتصادی می گردد.

اعتراض به مالیات و مراجع رسیدگی به اختلاف مالیاتی

اعتراض به مالیات و مراجع رسیدگی به اختلاف مالیاتی:
۱- مؤدی ظرف سی روز پس از ابلاغ برگ تشخیص می‌تواند به مندرجات برگ تشخیص اعتراض نماید. در ابتدا جهت تسریع نمودن رسیدگی، اعتراض به صورت اداری مورد بررسی قرار می‌گیرد.

اگر اداره مالیاتی مربوطه اسناد و مدارک را موثر در تعدیل درآمد تشخیص دهد آن را تعدیل می‌نماید.
لذا در صورتی که موجبات رضایت مؤدی فراهم گردد ظهر برگ تشخیص به امضای مؤدی و مسئول مربوطه می رسد که اختلاف موجود بین مؤدی و دستگاه مالیاتی حل و فصل گردیده و پرونده مختومه می‌شود و مؤدی موظف به پرداخت مالیات متعلق خواهد بود. در غیر این صورت، پرونده جهت رسیدگی به هیئت حل اختلاف مالیاتی ارجاع می‌گردد

۲- هیئت حل اختلاف مالیاتی بدوی:

هر هیئت حل اختلاف مالیاتی از سه نفر تشکیل خواهد شد

رای هیات با اکثریت آرائ قطعی و لازم الاجرا است. مگر اینکه مودی ظرف ۲۰ (بیست) روز از تاریخ ابلاغ رای به وی، بطور کتبی اعتراض نماید که در این صورت پرونده جهت رسیدگی به هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر ارسال خواهد شد

۳- هیئت حل اختلاف تجدید نظر:

رسیدگی در هیئت‌ها اصولا به صورت حضوری است و مؤدی یا نماینده وی و نیز نماینده اداره امور مالیاتی می‌توانند در جلسه رسیدگی حاضر شوند. وقت جلسه بایستی به آنان ابلاغ گردد و تاریخ ابلاغ و روز جلسه نباید کمتر از ده روز باشد. لیکن عدم حضور آنان مانع از رسیدگی هیئت نخواهد بود

رای هیات تجدید نظر قطعی و لازم الاجراست، در این حالت حوزه مالیاتی می‌تواند بلافاصله پس از دریافت رای نسبت به صدور برگ قطعی اقدام نماید.

۴- شورای عالی مالیاتی:

مودی یا اداره امور مالیاتی می توانند ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، به استناد عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه یا نقص رسیدگی، با اعلام دلایل کافی به شورای عالی مالیاتی شکایت و نقص رای و تجدید رسیدگی را درخواست کنند. (به شرط تامین وثیقه کافی نسبت به مبلغ مالیات)

۵- هیئت موضوع ماده ۲۵۱ مکرر ق.م.م:

در مورد مالیات‌های قطعی که در مرجع دیگری قابل طرح نباشد و به ادعای غیر عادلانه بودن مالیات مستندا به مدارک و دلایل کافی از طرف مؤدی شکایت و تقاضای تجدید رسیدگی شود وزیر امور اقتصادی و دارایی می تواند پرونده امر را به هیأتی مرکب از سه نفر به انتخاب خود جهت رسیدگی ارجاع نماید. رأی هیأت به اکثریت آرا قطعی و لازم الاجرا می‌باشد.

۶- دیوان عدالت اداری:

دیوان صلاحیت رسیدگی به اعتراضات و شکایات از آرا و تصمیمات کمیسیون‌های حل اختلاف یا شورای عالی مالیاتی یا کمیسیون مقرر در ماده ۲۵۱ مکرر را دارد

هزینه های اعتبارات اسنادی LC

هزینه های اعتبارات اسنادی LC

۱- هزینه گشایش اعتبار در بانک گشاینده:

الف. مبلغ پیش پرداخت اعتبار اسنادی:

بانک گشایش کننده اعتبار در زمان گشایش با توجه به اعتبار خریدار (وارد کننده) قسمتی از مبلغ واردات (حدود ۱۱% ) ارزش پروفورما را از درخواست کننده دریافت می کند و مابقی را در زمان واریز اسناد و ظهر نویسی اسناد دریافت می کند.

ب. هزینه کارمزد گشایش اعتبار:

یک هزارم * نرخ ارز * ارزش پروفورما = کارمزد گشایش اعتبار

ت. هزینه کارمزد فروش ارز:

نیم هزارم *نرخ ارز * ارزش پروفورما = کارمزد فروش ارز

۲- هزینه های بانکی در ظهر نویسی اسناد:

الف. کارمزد فروش ارز در زمان ظهر نویسی
ب. کارمزد ظهر نویسی اسناد

نیم هزارم *نرخ ارز * تتمه مبلغ اعتبار (۹۰% باقیمانده) = کارمزد ظهر نویسی اسناد

ت. هزینه ارسال SWIFT معادل ۱۰۰/۰۰۰ ریال
ث. هزینه تمبر مالیالتی ۲۰/۰۰۰ ریال

۳- کارمزد ثبت سفارش

کارمزد ثبت سفارش = کارمزد ثبت سفارش نیم در هزار ارزش CFR کالاست به نرخ ارز مرجع وارداتی

نیم هزارم * نرخ ارز * CFR ارزش کالا

۴- حق بیمه باربری با توجه به ارزش کالا در پروفورما از فرمول زیر بدست می آید:

نکته: CFR = قیمت کالا در مقصد و FOB= قیمت کالا در مبدا حمل می باشد.

Insurance Rate
نرخ بیمه ی کالاست که با توجه به نوع بیمه بدست می آید.

I=(CFR +10% CFR ) * Insurance Rate
I=(FOB +20% FOB ) * Insurance Rate

۵- هزینه بازرسی

هزینه ی بازرسی معمولا بر مبنای خدمات ارایه شده تعیین می گردد. اگر این هزینه بر طبق کل ارزش کالا برآورد شود به طور کلی کمتر از نیم درصد کل ارزش محاسبه می شود، اما اگر بازرسی شامل فرایندهای پیچیده باشد هزینه با توافق دو طرف تعیین می گردد.

۶- هزینه های گمرکی

تعریف: وجوهی است که گمرک در ازای خدماتی که به صاحبان کالا ارائه می کند از صاحبان کالا اخذ می نماید.

الف. هزینه حقوق ورودی

تعریف: مجموع حقوق گمرکی به اضافه ی سود بازرگانی را می گویند.

حقوق گمرکی: به موجب قانون حق گمرکی کلیه ی کالاها ۴% ارزش ورودی آنهاست.

سود بازرگانی: وجوهی که گمرک از واردات کالا بنا بر تصویب دولت اخذ می کند. نرخ سود بازرگانی متغیر است و بستگی به نوع کالا و
سیاست دولت دارد و از جدول بدست می آید.

نحوه ی محاسبه ی ارزش کاال در گمرگ (Customs Value ):
ارزش خرید کالا در گمرک عبارتست از جمع مبلغ فاکتور (Invoice ) و
حق بیمه پرداختی (Insurance ) و کرایه حمل و باربندی (Freight ) و سایر هزینه ها از جمله هزینه ثبت سفارش و گشایش اعتبار D

CV = CIF + ( نیم هزارم) *CFR
یا بعبارت دیگر
CV = (C+I+F ) + D

حقوق ورودی نیز از فرمول زیر بدست می آید:
ID = (R%) * CV

وظایف مالیاتی صاحبان مشاغل

وظایف مالیاتی صاحبان مشاغل

۱-  صاحبان مشاغل براساس اصلاحیه قانون مالیاتهای مستقیم از لحاظ تشخیص درآمد مشمول مالیات به سه گروه عمده تقسیم می شوند گروه نخست مشاغلی که مکلف به نگهداری دفاتر قانونی (روزنامه و کل) می باشند، گروه دیگر شامل آن دسته از صاحبان مشاغل که مکلف اند دفتر مشاغل (درآمد و هزینه) نگهداری نمایند و گروه سوم مشاغلی هستند که الزامی به نگهداری دفاتر قانونی و یا مشاغل ندارند. بنابراین صاحبان مشاغل بر حسب نوع فعالیتی که انجام می دهند باید نسبت به تهیه دفاتر قانونی موضوع قانون تجارت حسب مورد قبل از شروع سال مالی جدید اقدام نموده و فعالیت های شغلی خود را در آن ثبت نمایند.

۲- صاحبان مشاغل مکلف اند اظهارنامه مالیاتی هر سال خود را که شامل ترازنامه و حسابسود و زیان یا حساب درآمد و هزینه یا خلاصه وضعیت درآمد و هزینه است تا پایان تیرماه سال بعد به اداره امور مالیاتی ارایه و مالیات متعلق را به نرخ ماده ۱۳۱ قانون محاسبه و پرداخت نمایند.

۳- مودیان مالیاتی می توانند اظهارنامه های موضوع این قانون را به تفکیک با اخذ رسید به اداره امور مالیاتی محل سکونت ارایه کنند.

۴-  هرگاه آخرین روز مهلت یا موعد مقرر برای ارایه اظهارنامه یا سایر اوراقی که مودی مالیاتی به موجب مقررات مکلف به ارایه آن می باشد مصادف با تعطیل یا تعطیلات رسمی شود اولین روز بعد از تعطیلی، موعد مقرر جهت ارایه اظهارنامه یا اوراق مذکور محسوب خواهد شد.

۵- ارایه اظهارنامه و پرداخت مالیات مودیانی که در خارج از ایران اقامت دارند و همچنین موسسات و شرکتهایی که مرکز اصلی آنها در خارج از کشور است، چنانچه دارای نماینده در ایران باشند به عهده نماینده آنها خواهد بود.
۶-  صاحبان مشاغل مکلف اند ظرف ۴ ماه از تاریخ شروع فعالیت مراتب را کتباً به اداره امور مالیاتی محل اعلام نمایند. انجام این امر باعث خواهد شد تا از کلیه تسهیلات و معافیت های مالیاتی بهره مند گشته و مشمول ۱۰ درصد جریمه مقرر نیز نشوند. این حکم در مورد صاحبان مشاغل که برای آنها از طرف مراجع ذیربط پروانه یا مجوز فعالیت صادر گردیده است نخواهد بود.

۷- در صورتیکه مودی محل های متعدد برای سکونت خود داشته باشد مکلف است یکی از آنها را بعنوان محل سکونت اصلی معرفی نماید.
۸-  هر شخص حقیقی ایرانی که با ارائه گواهی نمایندگی های مالی یا سیاسی دولت جمهوری اسلامی در خارج ثابت کند که از درآمد یک سال مالیاتی خود در یکی از کشورهای خارج بعنوان مقیم، مالیات پرداخته است از لحاظ مالیاتی در آن سال مقیم خارج از کشور شناخته خواهد شد مگر در یکی از موارد زیر:

۱)در سال مالیاتی مزبور در ایران دارای شغل بوده باشد – ۲)در سال مالیاتی مزبور حداقل شش ماه متوالیاً یا متناوباً در ایران سکونت داشته باشد ۳)توقف در خارج از کشور به منظور انجام ماموریت یا معالجه یا امثال آن بوده باشد.

۹- اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی مقیم ایران در صورتی که درآمدی از خارج از کشور تحصیل نموده و مالیات آن را به دولت محل تحصیل درآمد پرداخته باشند و درآمد مذکور را در اظهارنامه یا ترازنامه یا حساب سود و زیان خود، حسب مورد طبق مقررات این قانون اعلام نماید، مالیات پرداختی آنها در خارج از کشور و یا آن مقدار مالیاتی که به درآمد تحصیل شده در خارج از کشور با تناسب به کل درآمد مشمول مالیات آنان تعلق می گیرد هرکدام کمتر باشد از مالیات بر درآمد آنها قابل کسر خواهد بود.

۱۰- اداره امور مالیاتی می تواند برای رسیدگی به اظهارنامه یا تشخیص درآمد مودی به کلیه دفاتر اسناد و مدارک مربوط مراجعه و رسیدگی نماید و مودی مالیات نیز مکلف به ارایه و ارائه آنها می باشد وگرنه بعداً به نفع او در امور مالیاتی آن سال قابل استناد نخواهد بود. همچنین بموجب ماده ۲۳۰ درصورتی که اسناد و مدارکی از مودی نزد اشخاص ثالث باشد اشخاص مذکور مکلف اند با مراجعه اداره امور مالیاتی، دفاتر و نیز اصل یا رونوشت اسناد مربوط و هرگونه اطلاعات مربوط به درآمد مودی یا مشخصات او را ارائه دهند وگرنه در صورتی که در اثر این استنکاف آنها زیانی متوجه دولت شود به جبران زیان وارده به دولت محکوم خواهند شد.

مروری اجمالی بر استاندارد ۱۵ حسابداری ایران حسابداری‌ سرمایه‌گذاریها

مروری اجمالی بر استاندارد ۱۵ حسابداری ایران حسابداری‌ سرمایه‌گذاریها

  • استاندارد ۱۵ حسابداری ایران حسابداری‌ سرمایه‌گذاریها سرمایه‌گذاری‌  را اینطور تعریف می کند: نوعی‌ دارایی‌ است‌ که‌ واحد سرمایه‌گذار برای‌ افزایش‌ منافع‌ اقتصادی‌ ازطریق‌ توزیع‌ منافع‌ (به‌ شکل‌ سود سهام‌، سود تضمین‌ شده‌ و اجاره‌)، افزایش‌ ارزش‌ یا سایر مزایا (مانند مزایای‌ ناشی از مناسبات‌ تجاری‌) نگهداری‌ می‌کند.

سرمایه گذاری ها
الف – جاری
الف – ۱ – سریع المعامله در بازار که به روش خالص ارزش فروش نگهداری میگردد
الف – ۲ – سایر سرمایه گذاری های جاری که به روش خالص ارزش فروش یا اقل بهای تمام شده و خالص ارزش فروش نگهداری میگردد
**** بر اساس تغییرات استاندارد جدید همه سرمایه گذاری ها باید به صورت تک تک نگهداری میشود
ب – بلندمدت
که به دورش بهای تمام شده یا تجدید ارزیابی نگهداری میگردد که روش تجدید ارزیابی علی الرغم محسناتی که دارد به دلیل پیچیدگی در عمل کمتر استفاده میگردد

شرط انکه یک سرمایه گذاری به بلندمدت طبقه بندی گردد :
۱-قصد نگهداری ان را در بلند مدت داریم
۲-امکان واگذاری ان در کوتاه مدت وجود ندارد

***** نکته : این استاندارد مخصوص کلیه سرمایه گذاری ها میباشد و استاندارد ۲۰ و ۲۳ و ۱۸ فقط برای صورت های مالی تلفیقی و یا مجموعه مورد استفاده قرار میگیرد

روش خالص ارزش فروش :
شناخت اولیه : به بهای تمام شده
تجدید شناخت : خالص ارزش فروش
قطع شناخت : بهای دفتری

موارد زیر در استاندارد ۱۵ حسابداری ایران حسابداری‌ سرمایه‌گذاریها مورد بحث‌ قرار نمی‌گیرد:

الف‌.  مبانی‌ شناخت‌ درآمدهایی‌ که‌ به‌صورت‌ سود تضمین‌ شده‌، سود سهام‌ و غیره‌ از سرمایه‌گذاریها عاید می‌شود (رجوع‌ شود به‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ ۳ با عنوان‌ درآمد عملیاتی‌).

ب .  سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ فرعی‌ و وابسته‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌.

ج‌  .  سرمایه‌گذاریهای‌ خاص‌ ازجمله‌ ابزارهای‌ مالی‌ پیچیده‌.

د   .  سرمایه‌گذاریهایی‌ که‌ توسط‌ طرحهای‌ مزایای‌ بازنشستگی‌ و مؤسسات‌ بیمه‌ عمر انجام‌ می‌شود.

ﻫ   .  سرمایه‌گذاری‌ در املاک‌.

دستورالعمل نحوه استرداد موقت مالیات و عوارض ارزش افزوده به صادرکنندگان کالا

دستورالعمل نحوه استرداد موقت مالیات و عوارض ارزش افزوده به صادرکنندگان کالا، موضوع ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور

در اجرای ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور که مقرر می‌دارد:
“سازمان امور مالیاتی کشور مکلف است مالیات بر ارزش افزوده اخذ شده از صادرکنندگان را از کالاهایی که از مبادی خروجی رسمی صادر شده با ارائه اسناد و مدارک مثبته حداکثر تا مدت یک ماه پس از ارائه برگ خروجی صادره توسط گمرک جمهوری اسلامی ایران از محل وصولی‌های جاری آن سازمان به صادرکنندگان مسترد نماید.” لذا ادارات امور مالیاتی و و صادرکنندگان مکلفند حداکثر ظرف مهلت مقرر و با رعایت موارد ذیل اقدام لازم را معمول نمایند.

۱-تکمیل و ثبت فرم الکترونیکی درخواست استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده از طریق منوی “‘ثبت درخواست استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده” به نشانی www.evat.ir توسط مؤدی؛

۲-ادارات امور مالیاتی مکلفند حداکثر ظرف مدت ۵ روز کاری از تاریخ ثبت درخواست استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده، نسبت به صدور و ابلاغ برگ دعوت ارائه دفاتر و اسناد و مدارک طبق فرم شماره (۱) و تکمیل دقیق صورتمجلس ارائه دفاتر و اسناد و مدارک درخواستی طبق فرم شماره (۲) اقدام نمایند.

۳-تاریخ تنظیم فرم صورتمجلس ارائه دفاتر و اسناد و مدارک مالیات و عوارض ارزش افزوده در اجرای ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و… مشروط به ارائه کلیه اسناد و مدارک درخواستی و دفاتر تحریر شده،مبنای محاسبه برای مهلت
مقرر در ماده (۳۴) قانون مذکور خواهد بود.

لازم به ذکر است چنانچه کلیه دفاتر و اسناد و مدارک درخواستی، در تاریخ تنظیم فرم صورتمجلس ارائه دفاتر و اسناد و مدارک مالیات و عوارض ارزش افزوده در اجرای ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و… به طور کامل در اختیار مأموران مالیاتی قرار داده نشود، استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده موکول به رسیدگی جامع دوره
مالیاتی مورد بحث و دوره های مالیاتی رسیدگی نشده قبل از آن و مشروط به عدم وجود بدهی ابرازی و یا قطعی‌شده دوره یا دوره‌های قبل خواهد بود.

۴-اسناد و مدارک مثبته مورد نیاز جهت استرداد موقت مالیات و عوارض ارزش افزوده:

  • ارائه اسناد و مدارک حسابداری و اصل و تصویر پشت و روی پروانه صادرات قطعی و برگ خروجی صادرات قطعی؛
  • ارائه اسناد و مدارک حسابداری و اصل و تصویر صورتحساب خرید کالاهای مشمول مالیات و عوارض
    ارزش افزوده که به خارج از کشور صادر شده؛
  • ارائه دفاتر روزنامه و کل تحریرشده مربوط به سال صدور کالا؛
  • ارائه اسناد و مدارک حسابداری و اصل و تصویر اسناد و مدارک مثبته مربوط به سایر هزینه‌های مشمول مالیات و عوارض ارزش افزوده مرتبط با کالاهایی که به خارج از کشور صادرات قطعی شده‌؛
  • ارائه اسناد و مدارک حسابداری و اصل و تصویر پشت و روی پروانه واردات قطعی در مواردی که صادرات از محل مذکور صورت گرفته باشد.

تذکر: به منظور پیشگیری از استفاده مکرر از اسناد گمرکی، در مواردی که کلیه دفاتر و اسناد و مدارک درخواستی در اختیار مأموران مالیاتی قرار می‌گیرد، مأموران مالیاتی می‌بایست پس از تطبیق اصل مدارک با تصویر آن، اصل برگ خروجی را پس از ممهور نمودن به مهر “برگ خروجی در اجرای ماده ۳۴ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و ارتقای نظام مالی کشور توسط مؤدی ارائه گردید” به مؤدی عودت دهند.

۵-ادارات امور مالیاتی می‌بایست پس از دریافت مدارک فوق‌الذکر نسبت به تنظیم گزارش بررسی دفاتر و اسناد و مدارک مؤدیان در اجرای ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر و …طبق فرم شماره (۳) .
در چارچوب مقررات (احراز صادرات، احراز اعتبار پرداختی، تسهیم اعتبار سهم صادرات، مشاهده ثبت رویدادها در دفاتر و …)، اقدام لازم را بعمل آورند به نحوی که حداکثر ظرف مدت مقرر و با رعایت سایر مقررات، استرداد موقت مالیات و عوارض ارزش افزوده به موجب فرم شماره (۴) انجام پذیرد.

۶- در مواردی که در اجرای ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و …، بابت صادرات قطعی کالاها، استرداد موقت مالیات و عوارض ارزش افزوده صورت می‌پذیرد، ادارات امور مالیاتی موظفند بلافاصله پس از انقضاء مهلت تسلیم اظهارنامه مالیاتی، رسیدگی به دوره‌/ دوره‌های مالیاتی که استرداد موقت انجام شده است را در اولویت قرار دهند.

۷- چنانچه درخواست استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده مؤدی و همچنین ارائه برگ خروجی صادره توسط گمرک جمهوری اسلامی ایران همزمان با انقضاء مهلت تسلیم اظهارنامه دوره مربوط باشد
در اینصورت ادارات امور مالیاتی می‌بایست ظرف مهلت مقرر (یک‌ماه) جهت تعیین تکلیف نهایی پرونده مورد نظر، نسبت به رسیدگی کامل دوره مذکور اقدام نمایند.

ضمناً در صورت وجود ابهام در مورد اصالت پروانه صادرات قطعی و برگ خروجی تسلیمی،   استعلام ادارات امور مالیاتی از گمرک مربوطه در مهلت پیش بینی شده در قانون مزبور بلامانع خواهد بود.

۸- استرداد موقت موضوع ماده (۳۴) قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر و …، صرفاً در خصوص صادرات قطعی کالاها از سال ۱۳۹۴ به بعد بوده و قابل تسری به صادرات خدمات و استرداد سایر موارد نخواهد بود.

۹-استرداد مالیات و عوارض موصوف موکول به ثبت‌نام مؤدیان متقاضی استرداد در نظام مالیات برارزش افرود خواهد بود.

۱۰-ادارات امور مالیاتی می‌بایست در تنظیم گزارش، نسبت به اظهارنظر در خصوص مالیات و عوارض ارزش افزوده پرداختی بابت نهاده‌های کالاهای صادراتی، احراز صحت و اصالت صورتحساب و سایر اسناد و مدارک مرتبط با اعتبار مالیاتی و برگ خروجی کالای صادراتی و حصول اطمینان از صادرات قطعی کالا و همچنین محاسبه سهم مالیات و عوارض ارزش افزوده به میزان صادرات انجام‌شده نیز اقدام نمایند.

۱۱-ادارات کل امور مالیاتی مکلف به تشکیل کارگروهی متشکل از یک نفر رئیس امور مالیاتی، یک نفر رئیس گروه مالیاتی و دو نفر کارشناس ارشد مالیاتی می‌باشند که کارگروه مذکور نیز موظف است قبل از هرگونه استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده به صادرکنندگان، کنترل‌های لازم را در خصوص احراز صحت و اصالت صورتحساب و سایر اسناد و مدارک مرتبط با اعتبار مالیاتی، برگ خروجی کالا و حصول اطمینان از صادرات قطعی اظهار نظر فرمایند.

۱۲ هرگونه استرداد مالیات و عوارض ارزش افزوده صادرکنندگان منوط به عدم وجود بدهی ابرازی و یا قطعی‌شده دوره یا دوره‌های قبل می‌باشد.