انواع قرارداد های پیمانکاری

انواع قراداد های پیمانکاری
انواع قرارداد های پیمانکاری که بر اساس شرایط عمومی و اختصاصی پیمان تنظیم و منشا تعهد و التزام بین طرفین می باشد ، به قرار زیر طبقه بندی می شود :
۱٫ قرارداد مقطوع : قرارداد بلند مدتی است که به موجب آن پیمانکار توافق می کند موضوع عملیات پیمان را با یک مبلغ مقطوع یا نرخ ثابت برای هر واحد موضوع پیمان انجام دهد ، در برخی موارد ، مبلغ پیمان بر اساس مواردی خاص ( مثل تغییر شاخص قیمت … ) تعدیل می شود.
۲٫ قرارداد امانی ( پیمان با حق الزحمه مبتنی بر مخارج ) : قرارداد بلند مدتی است که به موجب آن مخارج قابل قبول یا مشخص شده در متن پیمان به پیمانکار تادیه و درصد معینی از مخارج مزبور یا حق الزحمه ثابتی نیز به پیمانکار پرداخت می شود ، به عبارت دیگر ، پیمانکار در قرارداد امانی طبق شرایط پیمان مخارج تعیین شده موضوع پیمان را پرداخت و در ازای آن علاوه بر مخارج پرداختی تعیین شده درصد معینی بر مبنای مخارج یا حق الزحمه ثابت دریافت می کند.
۳٫ قرارداد بر اساس واحد بها : در قرارداد پیمانکاری بر اساس واحد بها (هر واحد کار) برای هر یک از واحد های خروجی پیمان بر اساس واحد های تولید شده بطور مثال متر مکعب خاکبرداری ، دیوارکشی در صورت ثابت و همگن بودن خروجی پیمان مبلغ ثابتی پرداخت کند.
۴٫ قرارداد بر اساس مواد و دستمزد : در این نوع قرارداد ، پیمانکار ممکن است بر اساس ساعات کاری را که انجام می دهد ، نرخ ثابتی را پیشنهاد و علاوه بر این درصد معینی از مواد و مصالح و سایر مخارجی که انجام داده است به نرخ دستمزد اضافه می شود. قرارداد های پیمان های بلند مدت مربوط به خدمات مهندسی ، مبنای انجام کار نیروی انسانی و کار مهندسی است ، از این رو مناسب ترین عقد قرارداد بین طرفین (واگذارنده کار – مهندس مشاور ) که گویای میزان کار انجام شده بر مبنای محاسبات باشد ، قرارداد بر اساس دستمزد گویند ، این قرارداد بر اساس نرخ ساعتی دستمزد تنظیم می گردد.
۵٫ قرارداد مدیریت اجرا : قراردادیست که ، پیمانکار مدیریت و نظارت اجرای طرح را به عهده گرفته ، و در ازای خدمات انجام شده ، مبلغ معینی به عنوان حق الزحمه از کارفرما دریافت می دارد . در این نوع قرارداد تامین هزینه های مستقیم ( مواد و دستمزد ) ، ماشین آلات و تجهیزات و سایر نیاز های اجرایی پیمان به استثنای هزینه مدیریت کار به عهده کارفرما می باشد.

گزارشات مالی بین المللی IFRS

گزارشات مالی بین المللی IFRS

 

تعریف گزارشات مالی بین المللی IFRS

استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی (IFRS)، به مجموعه‌ای از استانداردهای حسابداری گفته می‌شودکه توسط هیات استانداردهای حسابداری بین المللی (IASB)تدوین شده‌اند. هدف این استانداردها، تهیه صورت‌های مالی شرکت‌های سهامی در قالب یک استاندارد جهانی است.

هیات استانداردهای حسابداری بین المللی (IASB)، یک نهاد مستقل در لندن  است که ۱۵ عضو از کشورهای مختلف دارد و کار خود را از سال ۲۰۰۱ آغاز کرده است. پایه‌گذاری این هیات توسط شرکت‌های بزرگ حسابداری، موسسات مالی خصوصی و تعدادی دیگر از سازمان‌های حرفه‌ای در حوزه حسابداری انجام شده است. تا کنون بیش از ۱۲۰ کشورIFRS را برای گزارش دهی مالی شرکت‌های خود الزامی دانسته‌اند.

با پذیرش IFRS، یک شرکت می‌تواند صورت‌های مالی خود را با اصول مشابه به شرکت‌های رقیب خارجی ارائه کند. در نتیجه قابلیت مقایسه بین اطلاعات این شرکت‌ها وجود داشته و علاوه بر آن شرکت‌های مادری که شرکت‌های تابعه آنها در سایر کشورهایی وجود دارند که IFRS را پذیرفته‌اند قادر خواهند بود تا یک زبان مشترک حسابداری داشته باشند. همچنین بکارگیری IFRS می‌تواند برای شرکت‌هایی که قصد افزایش سرمایه‌گذاری خارجی خود را دارند، سودمند باشد.

تفاوت میان استاندارد حسابداری ایران و IFRS  

به دلیل نزدیک بودن استاندارد های حسابداری با IFRS بخش قابل توجهی از این دو استاندارد بر هم انطباق دارد ولی تفاوت‌های معنی‌دار موجود را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:

در سطح مفاهیم کلی

تدوین کنندگان IFRS برای  بالا بردن شرایط سازگاری استانداردها با شرایط کشورهای مختلف بیشتر بر اصول و مفاهیم کلی تاکید کرده‌اند در حالیکه استانداردهای حسابداری جاری بیشتر به جزییات پرداخته‌اند.

در سطح استانداردهای حسابداری

به عنوان نمونه مخارج تحقیق و توسعه در استاندارد حسابداری شماره ۷ داخلی، در تاریخ وقوع به هزینه منظور می شوند ولی در IFRS مخارج تحقیق هزینه می‌شوند اما مخارج توسعه‌ای به عنوان مخارج سرمایه‌ای در نظر گرفته می‌شوند .

در ایران با توجه به حرکت به سمت ایجاد بازار سرمایه بین المللی، بورس اوراق بهادار در نظر دارد تا استفاده از این استاندارد را از سال ۹۵ در شرکت‌های بورسی اجرایی کند.

نحوه اجرای IFRS در ایران

 در ایران با توجه به حرکت به سمت ایجاد بازار سرمایه بین المللی، بورس اوراق بهادار در نظر دارد تا استفاده از این استاندارد را از سال ۹۵ در شرکت‌های بورسی اجرایی کند. به این ترتیب  تمام شرکت‌ها و نهادهای ثبت شده در بورس و شرکت‌های فرعی و وابسته آنها مجاز به ارائه صورت‌های مالی تلفیقی IFRS هستند و لزومی به ارائه صورت‌های مالی تلفیقی بر اساس استانداردهای ایران ندارند.

با در نظرگرفتن موضوع فوق نیاز به تبدیل اطلاعات مالی از استانداردهای جاری بهIFRS ضروری بوده و برای رسیدن به این مهم داشتن دو توانمندی در شرکت‌های بزرگ نیز لازم است. نخست اینکه کارشناسان مالی باید تخصص لازم در خصوص تغییرات بین این دو استاندارد را داشته باشند و دوم، داشتن ابزاری توانمند جهت ترجمه اطلاعات مالی بهIFRS است.

حرکت به سمت IFRS

تمام شرکت‌هایی که قصد بکارگیری IFRS را دارند باید صورت‌های مالی آغازین مبتنی بر IFRS در تاریخ جابجایی به این استاندارد را ارائه دهند. در این صورت‌های مالی، باید نکات زیر مدنظر قرار گیرند:
۱ . شناسایی کلیه دارایی‌ها و بدهی‌ها آن‌ طور که IFRS  الزام کرده است .
۲.   مواردی که IFRS  اجازه نداده به عنوان دارایی یا بدهی شناسایی شوند، در نظر گرفته نشوند .
۳.  تغییر طبقه ‌بندی اقلامی که تحت استاندارد حسابداری داخلی به عنوان دارایی و بدهی شناسایی شده‌اند ولی در انواع متفاوت با IFRS این طبقه‌بندی انجام شده است.

 در برخی شرایط IFRS به صورت گذشته ‌نگر مورد استفاده قرار می‌گیرد که در این صورت به قضاوت مدیریت در خصوص شرایط ایجاد رخداد نیاز دارد.

همچنین IFRS  الزام می‌کند تا چگونگی گذر به IFRS را در صورتهای مالی افشا کنند. 
با در نظر گرفتن شرایطی که یک شرکت ملزم به رعایت آن در رسیدن به صورت‌های مالی برمبنای IFRS است مشخص می‌شود که باید کلیه رخدادهای مالی یکبار دیگر با رویکردIFRS مورد قضاوت حرفه‌ای قرار گرفته و مجدداً ثبت شوند، هرچند که احتمال دارد بسیاری از این رخدادها به دلیل شباهت‌های بین دو استاندارد دارای ثبت مالی یکسانی باشند.
 

نکاتی در باب تشویقات و جرائم مالیاتی

نکاتی در باب تشویقات و جرائم مالیاتی 

در قانون  مالیات  های مستقیم  تشویق  هایی به منظور  ترغیب  مودیان  به  ارایه  اظهارنامه  و جرائمی کتمان  درآمد  ، اجتناب  از پرداخت  مالیات  ، دیر کرد و یا  فرار  مالیاتی پیش بینی شده  که  در ادامه  به  بخشی از ان  اشاره  می شود.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به  موجب ماده  ۱۸۹ قانون  مالیات  های مستقیم  ، اشخاص حقوقی و حقیقی  موضوع  بندهای الف و  ب  ماده  ۹۵  ، چنانچه  طی سه  سال متوالی ترازنامه  و حساب  سود  و  زبان  دفاتر و مدارک  آنان  مورد  قبول  قرار گرفته باشد و مالیات هر سال را در سال ارایه اظهار نامه بدون مراجعه به هیات های حل اختلاف مالیاتی پرداخت کرده باشند معادل پنج درصد اصل مالیات سه سال مذکور علاوه بر استفاده از مزایای مقرر در ماده  (۱۹۰) این  قانون  به  عنوان  جایزه  خوش حسابی از محل  وصولی های جاری پرداخت  یا در  حساب  سنوات  بعد  آنان  منظور  خواهد شد جایزه  مزبور از پرداخت  مالیات  معاف خواهد  بود.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به موجب  ماده  ۱۹۰ قانون  مالیاتهای مستقیم  ، علی الحساب پرداختی بابت  مالیات  عملکرد هر سال  مالی قبل  از سر رسید  مقرر در این  قانون  برای پرداخت  مالیات  عملکرد  موجب  تعلق  جایز های  معادل  یک  درصد  مبلغ  پرداختی  به  ازای  هر ماه  تا سر رسید  مقرر خواهد  بود  که  از  مالیات  متعلق همان  عملکرد کسر  خواهد  شد  .  پرداخت مالیات  پس از آن  موعد  موجب  تعلق  جریمه ای  معادل  ۵/۲%‌مالیات  به  ازای هر ماه  خواهد بود  .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

مبدا  احتساب جریمه  در مورد مودیانی که  مکلف  به  ارایه  اظهارنامه  مالیاتی  هستند  نسبت  به  مبلغ  مندرج  در اظهارنامه  از تاریخ  انقضی  مهلت  ارایه  آن  و  نسبت  به  مابه  الاختلاف  از تاریخ  مطالبه  و در مورد  مودیانی که  از ارایه  اظهارنامه خود داری نموده  یا  اصولا  مکلف  به  ارایه  اظهارنامه  نیستند  تاریخ  انقضای مهلت ارایه اظهارنامه یا سر رسید پرداخت مالیات حسب مورد می باشد .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

تبصره ۱- مودیانی که  به  تکلیف  قانونی  خود راجع به  ارایه  به  موقع  اظهارنامه  یا تراز نامه  و  حساب  سود و  زیان  و  حسب  مورد ارایه  به  موقع  دفاتر و  اسناد  و  مدارک  خود اقدام  نموده اند  در موارد  مذکور  در ماده  (۲۳۹) این  قانون  هر گاه برگ تشخیص مالیاتی صادر را قبول یا با اداره امور مالیاتی توافق نمایند و نسبت به پرداخت مالیات متعلقه یا ترتیب دادن پرداخت آن اقدم کنند از ۸۰% جرایم مقرر این قانون معاف  خواهند بود   همچنین  ، در صورتی که این گونه مودیان ظرف  یک ماه از تاریخ ابلاغ برگ قطعی مالیات نسبت به پرداخت یا ترتیب دادن پرداخت آن اقدام نمایند از چهل درصد ۴۰% جرایم  متعلقه  مقرر در این قانون  معاف  خواهند بود .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

تبصره  ۲- چنانچه  فاصله  تاریخ  وصول اعتراض مودی نسبت  به  برگ  تشخیص  مالیات  تا  تاریخ  قطعی  شدن  مالیات  از یک  سال  تجاوز  نماید ، جریمه  دو  و نیم درصد  ۵/۲ %در ماه  موضوع  این  ماده  نسبت  به  مدت  زمان  بیش از یک  سال  مذکور  تا  تاریخ  ابلاغ  برگ  قطعی  مالیات  قابل  مطالبه  از مودی  نخواهد بود  سازمان  امور مالیتی  کشور مکلف  است  ترتیبی اتخاذ نماید که رسیدگی و قطعیت یافتن  مالیات  مودیان  حداکثر  تایک  سال  پس از  تاریخ  ارایه  اعتراض آنان  صورت  پذیرد  .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به  موجب  ماده  ۱۹۱ قانون  مالیات  های مستقیم  ، تمام  یا  قسمتی  از جرایم  مقرر  در این  قانون  بنا  به  درخوست  مودی  با  توجه به  دلایل  ابزاری  مبنی  بر خارج  از اختیار  بودن  عدم  انجام  تکالیف  مقرر  و با در نظر گرفتن  سوابق مالیاتی  و خوش حسابی  مودی  به تشخیص و  موافقت  سازمان  امور مالیاتی  کشور  قابل  بخشوده  شدن  می باشد.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به موجب ماده ۱۹۲ قانون مالیات های مستقیم, در کلیه مواردی که مودی یا نماینده او که به موجب مقررات این قانون از بابت پرداخت مالیات موکلف به ارایه اظهارنامه می باشد چنانچه از ارایه آن در مواعد مقرر در این قانون خوداری نماید مشمول جریمه ای معادل ده درصد (۱۰ %) مالیات متعلق خواهد بود.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

تبصره- عدم ارایه اظهارنامه  توسط اشخاص حقوقی و مشمولان بندهای (اف) و( ب) ماده (۹۵) این قانون موجب تعلق جریمه ای معادل ۴۰ درصد (۴۰ %) مالیات متعلق می گردد و مشمول بخشودگی نمی شود.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

در مورد مودیانی که اظهارنامه خود را ارایه می نمایند حکم این تبصره نسبت به مالیات متعلق به درآمدهای کتمان شده یا هزینه های غیر واقعی که غیرقابل قبول نیز باشد جاری خواهد بود.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به موجب ماده ۱۹۳ قانون مالیات های مستقیم, نسبت به مودیانی که به موجب مقررات این قانون مکلف به نگهداری دفاتر قانونی هستند در صورت عدم ارایه ترازنامه و حساب سود و زیان یا عدم ارایه دفاتر مشمول جریمه ای معادل ۲۰ درصد (۲۰%) مالیات برای هریک از موارد مذکور و در مورد رد دفتر مشمول جریمه ای معادل ده درصد( ۱۰%) مالیات خواهند بود.

 

تبصره- عدم ارایه اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان در دوره معافیت موجب عدم استفاده از معافیت مقرر در سال مربوط خواهد شد.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به موجب ماده ۱۹۴ قانون مالیات های مستقیم , مودیانی که اظهارنامه آنها در اجرای مقررات ماده (۱۵۸) این قانون مورد رسیدگی قرار میگیرد, در صورتی که درآمد مشمول مالیات مشخصه قطعی با رقم اظهار شده از طرف مودی بیش از پانزده درصد( ۱۵%) اختلاف داشته باشدعلاوه بر تعلق جرایم مقرر مربوط که قابل بخشودن نیز خواهد بود تا سه سال بعد از ابلاغ مالیات مشخصه قطعی از هرگونه تسهیلات و بخشودگی های مقرر در قانون مالیات ها نیز محروم خواهند شد.

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به موجب ماده ۱۹۵ قانون مالیات های مستقیم, جریمه تخلف آخرین مدیران شخص حقوقی که موکلف به ارایه اظهارنامه حاوی صورت دارایی و بدهی شخص حقوقی در تاریخ دعوت مجمع به منظور انحلال شخص حقوقی می باشند. در صورتی که در موعد مقرر از رایه اظهارنامه خلاف واقع ارائه دهند, به ترتیب عبارت است از دو درصد و یک درصد سرمایه پرداخت شده شخص حقوقی در تاریخ انحلال به موجب ماده ۱۹۶ قانون مالیات های مستقیم, جریمه تخلف مدیر یا مدیران تصفیه در مورد تقسیم دارایی شخص حقوقی قبل از تصفیه امور مالیاتی شخص حقوقی یا قبل از سپردن تامین به میزان مالیات معادل ۲۰% مالیات متعلق خواهد بود که از مدیر یا مدیران تصفیه وصول می گردد.

 

به موجب ماده ۱۹۷ قانون مالیات های مستقیم, نسبت به اشخاصی که به شرح مقررات این قانون مکلف به ارایه صورت یا فهرست یا قرارداد یا مشخصه راجع به مودی می باشند, در صورتی که از ارایه آنها در موعد مقرر خودداری و یا بر خلاف واقع ارایه نمایند, جریمه متعلق در مورد حقوق عبارت خواهد بود از ۲ % حقوق پرداختی و در خصوص پیمانکاری ۱% کل مبلغ قرار داد و در هر زمان با مودی متضامنا مسئول جبران زیان وارده به دولت خواهند بود.

 

به موجب ماده ۱۹۸ قانون مالیات های مستقیم , در شرکت های منحله مدیران اشخاص حقوقی مجتمعا یا منفردا بر درآمد اشخاص حقوقی و همچنین مالیاتهایی که اشخاص حقوقی به موجب مقررات این قانون مکلف به کسر و ایصال آن بوده و مربوط به دوران آنها باشد با شخص حقوقی مسئولیت تضامنی خواهند داشت.

 

موجب ماده ۱۹۹ قانون مالیات های مستقیم ، هر شخص یا حقوقی که به موجب مقررات این قانون مکلف به کسر و ایصال مالیات مودیان دیگر می باشد در صورت تخلف از انجام وظایف مقرره علاوه بر مسئولیت تضامنی که با مودی در پرداخت مالیات خواهد داشت مشمول جریمه ای معادل ۲۰% مالیات پرداخت نشده خواهد شد .

 

تبصره ۱-در مواردی که مکلفین به کسر مالیات وزاتخانه ، شرکت یا موسسه دولتی یا شهرداری باشد مسئولین امر مشمول مجازات مقرر طبق قانون تخلفات اداری خواهند بود .

 

تبصره ۲- هرگاه مکلف به کسر مالیات شخص حقوقی غیر دولتی باشد مدیر یا مدیران مربوط نیز علاوه بر مسئولیت تضامنی نسبت به پرداخت مالیات و جرایم متعلق به حبس تادیبی از سه ماه تا دو سال محکوم خواهند شد این حکم شامل مدیر یا مدیران اشخاص حقوقی که باری پرداخت مالیات های مذکور در فوق به سازمان امور مالیاتی کشور تامین سپرده اند نخواهند بود .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

تبصره ۳-چنانچه کسر کننده مالیات شخص حقیقی باشد به حبس تادیبی از سه ماه تا دو سال محکوم خواهد شد .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

تبصره ۴-اقامه دعوی علیه مرتکبین نزد مراجع قضایی در خصوص تبصره های (۲) و (۳)  این ماده از طرف رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور به عمل خواهد آمد .

تشویقات و جرائم مالیاتی 

به مو جب ماده ۲۰۰ قانون مالیت های مستقیم ، در هر مورد که به موجب مقررات این قانون تکلیف یا وظیفه ای برای دفاتر اسناد رسمی مقرر گردیده است در صورت تخلف علاوه بر مسئولیت تضامنی سر دفتر با مودی در پرداخت مالیات یا مالیات های متعلق مربوط ، مشمول جریمه ای معادل ۲۰% آن نیز خواهد بود و در مورد تکرار به مجازات مقرر در تبصره (۲) ماده (۱۹۹) این قانون نیز با رعایت مقررات مربوط محکوم خواهد شد .